Over mij
De benen zijn de wielen van de creativiteit
Wandelen, mijn grootste passie ...
Op zoek naar rust
In deze tijd, waarin iedereen het maar altijd druk, druk, druk heeft, voel ik me helemaal in mijn nopjes als ik even afstand van deze drukte kan nemen en als ik op mijn gemak door de natuur kan struinen.
Heerlijk, de rust die dan over me heen komt.
Prachtig, al het moois dat ik dan te zien krijg, vaak in combinatie met bijzondere geluiden of voorzien van lekkere geuren.
Met andere woorden: wandelen prikkelt mijn zintuigen en nodigt uit om schitterende dingen te ontdekken !
Wandelen geeft niet alleen een mentale boost, het is voor de fysiek ook goed om al wandelend in beweging te zijn. Een gezondere verslaving bestaat er volgens mij niet !
De schoonheid vastleggen
Ik vind het zalig om gewapend met mijn camera in mijn eentje op pad te gaan, zodat ik naar hartelust al het moois dat de natuur ons te bieden heeft op beeld kan vastleggen. Op deze manier kan ik anderen hier achteraf ook van mee laten genieten.
Meestal had ik daarbij het gezelschap van mijn trouwe viervoeter Siebe, die over een engelengeduld beschikte als hij weer eens voor de zoveelste keer moest wachten tot zijn vrouwtje eindelijk tevreden was met de foto die ze wilde maken. Helaas hebben we hem begin 2026 op net geen 14-jarige leeftijd moeten laten inslapen. Ik zal eeuwig dankbaar blijven voor zijn hartverwarmende gezelschap gedurende al die jaren en voor de geweldige herinneringen die we tijdens onze wandelingen mochten maken
Het ontstaan van Grenzeloos Wandelen
Nadat ik zelf ervaren had dat het fijn kan zijn om af en toe eens aan te sluiten bij een groepje (onbekende) wandelaars, begon het bij mij te kriebelen en wilde ik zelf ook wandelingen organiseren en begeleiden. Maar zou ik dat wel durven? Zou dat wel iets voor mij zijn? En of !!! Het bleek een schot in de roos te zijn, het gaf me zoveel positieve energie, ik voelde me er zo bij openbloeien, dat ik besloot om hier meer mee te doen en zo zag na verloop van tijd "Grenzeloos Wandelen" het levenslicht !
Grenzeloos ... omdat je kan blijven wandelen, ongeacht hoelang, hoeveel, waar of wanneer.
Grenzeloos ... omdat ik zelf aan de grens woon en omdat het een droom van me is om zowel Belgen als Nederlanders samen te brengen tot een gezellige groep wandelaars, waarbij het niet uitmaakt vanwaar je komt, maar waarbij de liefde voor de natuur en voor het wandelen elkaar naadloos kan verbinden.
Het groeiproces
Omdat Grenzeloos Wandelen me zoveel voldoening bleef schenken, wilde ik er verder in groeien. Daarom volgde ik in 2019 via Wandelsport Vlaanderen een opleiding waardoor ik me nu officieel Wandelbegeleidster mag noemen. Daar ben ik blij mee !
In 2021 zette ik nog een stapje verder in de wandelwereld en heb ik mijn horizon verbreed door een opleiding tot Wandelcoach en Wandelcoaching voor groepen te volgen. Daarna volgden nog een aantal andere opleidingen, waarbij ik als wandelcoach mensen in een rouw- en verliesproces of last hebbend van allerlei stress gerelateerde klachten begeleidde naar meer rust in hun leven, zodat zij hun levenspad energieker en veerkrachtiger verder konden bewandelen. De natuur vormde hierbij steeds een leidraad.
Het gaf me veel voldoening om mensen in hun groeiproces te kunnen ondersteunen en er op deze manier mijn steentje toe te kunnen bijdragen de wereld weer een beetje mooier te maken.
Vanaf midden 2025 maak ik deel uit van de grote Natuurpunt-familie en werk ik als coördinator van bezoekerscentrum Het Hageven in Pelt. Een job die me op het lijf geschreven is en waarbij ik mijn grote passie voor de natuur én mijn brede interesse in de mens mooi kan laten samensmelten tot een hartverwarmend geheel !
Korte historiek
Een vleugje geschiedenis ...
Als kind ging ik samen met mijn ouders en mijn zus jaarlijks op wandelvakantie in Zwitserland. 't Was een traditie om dan weken op voorhand al in onze eigen omgeving "de bergschoenen" te gaan inlopen. Ook het aantal kilometers werd daarbij geleidelijk aan opgebouwd. Ik vond het allemaal prima...
Maar op een gegeven moment veranderde dat, want als puber had ik wel iets beters te doen in mijn vrije tijd, toch ?! Ik had helemaal geen zin meer in een wandelvakantie ... geen interesse meer in Zwitserland ...
Wandelen verdween dus ook jarenlang naar de achtergrond, maar kwam na heel wat dwalingen als een boemerang terug in mijn leven.
Het werd een verslaving die mij nu nog steeds in z'n greep heeft !
Terugkijkend in de tijd, kan ik wel stellen dat ik mijn ouders hier dankbaar voor mag zijn. Zij hebben me o.a. door die jaarlijkse vakanties behalve het wandelen ook de liefde voor de mooie natuur bijgebracht. Zij hebben me op één of andere manier "besmet" met dit gezonde virus en ik hoop dat ik dat op mijn beurt nog aan heel wat mensen kan doorgeven !

